لحظه ي رفتن تو هيچوقت از يادم نميره

     وقتي كه يادت ميافتم دلم از غصه ميميره

ياد روشني چشمات كه تو شب پرسه مي زد

     اشكاي خسته و خيسم روي گونم بوسه مي زد

بعد رفتنت عزيزم عكساتو نگاه ميكردم

     پا به پاي ابر خسته تا به صبح گريه ميكردم

داغ كهنه دل من واسه ي هميشه تازس

     نيم نگاهي به گذشته واسه گريه هام اجازس

بعد رفتنت عزيزم صداي پرنده اي نيست

      تو كتاب سرنوشتم غير تو برنده اي نيست

شب رفتن تو اما قناري آواز نميخوند

    ماه روشن تو شب من توي آسمون نميموند

اون شب انگار واسه گريه اشكاي ابرا كم اومد

      توي خونه بي تو اما بوي كابوس غم اومد

شب رفتنت نوشتم روي برگه خيس نامه

     بعد رفتنت عزيزم ديگه وقته گريه هامه

اون شب انگارهر چي غم بودو به دل من ميسپردن

       ماهياي توي تنگم مثل من غصه مي خوردن

شب رفتنت تو اما چرا خدا حافظي كردي؟

    بايد اون شب ميدونستم كه ديگه بر نميگردي

بي تو از خودم شكستم از نفس دس كشيدم

      چرا از غصت نمردم به تو هرگز نرسيدم؟

شب رفتن اولين بار تو ترانه هامو خوندي

     ديدي كه تنها دليله عاشقيم فقط تو بودي

شب رفتنت يه داغه كهنه و هميشه تازه

     شايد ديدنه دوبارت منوباز از نو بسازه

** ميون اين همه جملات زيباي اس ام اسي كه مدتيه  باب شده نميدونم چرا اين جمله از فرانكلين منو بيشتر مجذوب خودش كرده